Αν κάποιος πριν πολλά χρόνια μου έλεγε ότι θα ερχόμουν στην Αλβανία μπορεί και να το πίστευα διότι είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να ταξιδεύω.
Αν κάποιος μου έλεγε ότι η Αλβανία θα μου αρέσει δεν ξέρω αν θα τον πίστευα.
Αν κάποιος μου έλεγε ότι η Αλβανία θα έκλεβε ένα μέρος της καρδιάς μου σίγουρα δεν τον πίστευα.
Και να με, εδώ στην Αλβανία ταξιδεύοντας από χωριό σε χωριό κηρύττοντας τα καλά νέα του Ευαγγελίου.
Οι άνθρωποι απλοί και στις πιο πολλές περιπτώσεις πολύ φτωχοί, αλλά γεμάτοι με περιέργεια να ακούσουν τι έχουμε να τους πούμε.
Με το που βάζουμε το πόδι μας σε κάποιο χωριό όλοι το ξέρουν και πριν ακόμα ετοιμαστούμε είναι γύρω μας κοιτάζοντας και περιμένοντας τι θα επακολουθήσει.
Τα παιδιά είναι παντού, τρέχουν παντού, φωνάζουν, και είναι χαρούμενα γιατί κάτι γίνεται.
Το πρόγραμμα μας αρχίζει. Κάποιοι ακούν κάποιοι άλλοι κοροϊδεύουν, αλλά αυτό δεν μας πειράζει.
Στο τέλος κάθε μας συγκέντρωσης προσευχόμαστε για όλους όσους το θέλουν και ξεκινούμε για τον επόμενο μας προορισμό.
Δεν μπορώ να ξέρω τι πραγματικά γίνεται μετά από κάθε κήρυγμα, δεν ξέρω πόσοι πραγματικά πήραν το μήνυμα μας στα σοβαρά.
Όμως ότι και αν γίνεται εγώ είμαι χαρούμενος γιατί ακόμα μια φορά ήμουν υπάκουος στο θέλημα και στο κάλεσμα του Θεού στην ζωή μου.
Γι’ αυτό άλλωστε ζω!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment