Sunday, June 6, 2010

Ισραήλ 6 Ιουνίου 2010

Ο φόβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και το μεγαλύτερο όπλο του σατανά.
Πολλά από τα κακά τα οποία περνούμε σαν άνθρωποι, σαν κοινωνίες αλλά και σαν έθνη έχουν τη ρίζα τους στον Φόβο.
Αλήθεια με τι θα μπορούσαμε να πολεμήσουμε τον Φόβο?????
Μόνο με τη πίστη. Όχι όμως με μια αόριστη πίστη. Η πίστη με τη οποία καταπολεμάς τον φόβο είναι η πίστη στην αγάπη του Θεού.
Η Αγάπη του Θεού διώχνει τον Φόβο.
Η δική σου πίστη ότι ο Θεός σε αγαπά ό,τι και αν συμβαίνει είναι η πίστη που στο τέλος νικά τον φόβο.
Αν όλοι οι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη γη καταλάβαιναν την αγάπη του Θεού, αυτός ο κόσμος θα ήταν ένας άλλος κόσμος.
Δεν προσπαθώ να είμαι ρομαντικός όμως σίγουρα θέλω να κάνω γνωστή την αγάπη του Θεού γιατί ο Θεός είναι αγάπη.
Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι το υπόβαθρο των όσων γίνονται είναι ο φόβος και η ανασφάλεια.
Η υπενθύμιση μου σε όλους όσους διαβάσατε τις λίγες μου σκέψεις, είναι ότι είμαστε εδώ για να διακηρύξουμε στους ανθρώπους την αγάπη του Θεού προς αυτούς. Και να θυμάστε ότι είναι μια αγάπη «Χωρίς όρια»

Thursday, June 3, 2010

Ισραήλ 4 Ιουνίου 2010

Shalom από την Άζωτο, το μεγαλύτερο λιμάνι στο Ισραήλ. Αλήθεια, δεν μπορώ να καταλάβω πως ο κόσμος των μέσων μαζικής ενημέρωσης μας έκανε να νιώσουμε ότι σχεδόν ξεκινάει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος εδώ σε αυτή τη πόλη. Μια πόλη που οι κάτοικοι της ζουν σαν να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα και η ζωή γι’ αυτούς συνεχίζεται φυσιολογικά.
Το γεγονός στην Γάζα βλέπετε, δεν είναι ένα ασυνήθιστο γεγονός. Οι επιθέσεις εναντίων των Ισραηλινών είναι ασταμάτητες. Οι πύραυλοι από τη Γάζα δεν σταμάτησαν ποτέ και οι τρομοκρατικές ενέργειες εναντίων τους δεν έπαυσαν ποτέ.
Είναι περίεργο πως οι επιθέσεις των Παλαιστινίων δεν γίνονται ποτέ γνωστές ενώ η άμυνα του Ισραήλ γίνεται αμέσως παγκόσμιο γεγονός.
Το Ισραήλ είναι το μόνο κράτος που στο οποίο έχω ταξιδεύσει που στα σπίτια των υπηκόων του υπάρχει καταφύγιο. Ένα δωμάτιο ενισχυμένο με διπλό μπετόν χωρίς παράθυρα και με πόρτα ασφαλείας.
Οι άνθρωποι εδώ ζουν με τη πιθανότητα ενός πολέμου που δεν ξέρουν πότε θα ξεσπάσει. Ζουν σε πλήρη ετοιμότητα ενός τέτοιου ενδεχόμενου.
Κατά τα άλλα είναι τρομοκράτες και πρέπει να τιμωρηθούν. Γιατί; Διότι κάποιοι «ακτιβιστές» αποφάσισαν να προσεγγίσουν την κυρίαρχη χώρα τους χωρίς να ακολουθήσουν τη νόμιμη διαδικασία.
Πιστεύω ότι είναι καιρός όχι μόνο ο κόσμος αλλά το λιγότερο ο χριστιανικός κόσμος να ανοίξει τα μάτια του και να δει επιτέλους τι συμβαίνει.
Η Τουρκία πριν να βάλει το χέρι ξανά στην σκανδάλη ας θυμηθεί τη γενοκτονία των Αρμενίων και τη τουρκοκρατούμενη Κύπρο.
Η δε Ελλάδα μαζί με τη Κύπρο ας προσέξουν με ποιους συμφωνούν πριν να είναι πολύ αργά και για τους δύο.

Saturday, March 13, 2010

Είμαστε στην Αλβανία!

Αν κάποιος πριν πολλά χρόνια μου έλεγε ότι θα ερχόμουν στην Αλβανία μπορεί και να το πίστευα διότι είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να ταξιδεύω.
Αν κάποιος μου έλεγε ότι η Αλβανία θα μου αρέσει δεν ξέρω αν θα τον πίστευα.
Αν κάποιος μου έλεγε ότι η Αλβανία θα έκλεβε ένα μέρος της καρδιάς μου σίγουρα δεν τον πίστευα.
Και να με, εδώ στην Αλβανία ταξιδεύοντας από χωριό σε χωριό κηρύττοντας τα καλά νέα του Ευαγγελίου.
Οι άνθρωποι απλοί και στις πιο πολλές περιπτώσεις πολύ φτωχοί, αλλά γεμάτοι με περιέργεια να ακούσουν τι έχουμε να τους πούμε.
Με το που βάζουμε το πόδι μας σε κάποιο χωριό όλοι το ξέρουν και πριν ακόμα ετοιμαστούμε είναι γύρω μας κοιτάζοντας και περιμένοντας τι θα επακολουθήσει.
Τα παιδιά είναι παντού, τρέχουν παντού, φωνάζουν, και είναι χαρούμενα γιατί κάτι γίνεται.
Το πρόγραμμα μας αρχίζει. Κάποιοι ακούν κάποιοι άλλοι κοροϊδεύουν, αλλά αυτό δεν μας πειράζει.
Στο τέλος κάθε μας συγκέντρωσης προσευχόμαστε για όλους όσους το θέλουν και ξεκινούμε για τον επόμενο μας προορισμό.
Δεν μπορώ να ξέρω τι πραγματικά γίνεται μετά από κάθε κήρυγμα, δεν ξέρω πόσοι πραγματικά πήραν το μήνυμα μας στα σοβαρά.
Όμως ότι και αν γίνεται εγώ είμαι χαρούμενος γιατί ακόμα μια φορά ήμουν υπάκουος στο θέλημα και στο κάλεσμα του Θεού στην ζωή μου.
Γι’ αυτό άλλωστε ζω!

Monday, February 8, 2010

Ισραήλ - ημέρα 4η

Ξεκινήσαμε τη μέρα μας με την επίσκεψη μας στο μουσείο που φυλάσσονται τα πρωτότυπα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης. Είναι πράγματι εντυπωσιακό να βλέπεις αρχαιολογικά ευρήματα που επισφραγίζουν την αυθεντικότητα και την εγκυρότητα της Βίβλου. Συνεχίσαμε προς την Βηθλεέμ , εκεί αλλάξαμε οδηγό και ξεναγό μια και ήταν επικίνδυνο για τον Ισραηλινό ξεναγό να μπουν στην πόλη της Βηθλεέμ. Φτάσαμε στην Εκκλησία της γεννήσεως εκεί που Ο Σωτήρας μας γεννήθηκε, εκεί που το μυστήριο την ενσάρκωσης έγινε ο δρόμος της δικής μας σωτηρίας. Ο επόμενος μας σταθμός το «χωράφι των βοσκών» εκεί που οι άγγελοι ανακοίνωσαν στους βοσκούς της περιοχής την γέννηση του Χριστού.
Είναι φοβερό το πώς ένας Θεός αποφασίζει να χρησιμοποιήσει ανθρωπίνους τρόπους για να μπορέσει έτσι να κερδίσει την ανθρώπινη ψυχή. Από την άλλη ενώ τα πάντα βροντοφωνάζουν την ιστορία του Υιού του ανθρώπου οι άνθρωποι αρνούνται αυτό το μεγάλο δώρο που τους προσφέρεται εντελώς δωρεάν. Είναι τραγικό οι πέτρες να σου μιλούν και εσύ να μην πιστεύεις.
Εύχομαι και προσεύχομαι καθώς ο καιρός περνά οι άνθρωποι να πιστέψουν στο Χριστό και να καταλάβουν ότι αυτό που για όλα τα χρόνια της ζωής τους ψάχνουν δεν είναι απλώς η λύση στα προβλήματα τους αλλά η Ζωή για την ζωή τους.

Wednesday, February 3, 2010

Ισραήλ - ημέρα τρίτη

Σήμερα αν και η ημέρα μας ήταν βροχερή (μεγάλη ευλογία για το Ισραήλ) ξοδέψαμε την μέρα μας στην Ιερουσαλήμ. Τα μέρη που επισκεφθήκαμε ήταν όλα αξιόλογα. Είναι απίστευτο πόση ιστορία βρίσκεται μέσα σε μια τόσο μικρή πόλη. Ακολουθήσαμε την πορεία του Χριστού από τη Γεθσημανή μέχρι τον Γολγοθά. Ο Δρόμος αυτός ονομάζεται Via Dolorosa (Ο δρόμος των βασάνων). Σταματήσαμε στα δεκατέσσερα σημεία, εκεί ακριβώς που σταμάτησε ο Χριστός. Εννιά από αυτά τα σημεία είναι καταγεγραμμένα στην Αγία Γραφή και τα αλλά 5 είναι παρμένα από την παράδοση. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το σημείο εκείνο που μια γυναίκα σύμφωνα με την παράδοση σκούπισε το πρόσωπο του Χριστού. Η παράδοση λέει ότι πάνω στο μαντίλι αυτό αποτυπώθηκε η όψη του προσώπου του Χριστού. Το όνομα της γυναίκας που σκούπισε τον πρόσωπο του Χριστού με το μαντίλι της ήταν Veronica. Veronica στα λατινικά σημαίνει « όπως μια εικόνα».
Καθώς αυτή η γυναίκα πλησίασε τον Χριστό για να Τον υπηρετήσει Τον αντίκρισε από κοντά. Είδε την μορφή του Χριστού από κοντά. Εμείς σήμερα καθώς τον υπηρετούμε ερχόμαστε πιο κοντά στη μορφή του Χριστού, ερχόμαστε πιο κοντά στο πρόσωπο του. Πολλές φορές εκζήτησα το πρόσωπο του Χριστού στην προσευχή μου, όμως αυτή η γυναίκα υπηρετώντας τον Χριστό ήρθε πιο κοντά στο πρόσωπο Του.
Η γυναίκα αυτή προφανώς εκτίμησε το έργο του Χριστού και η πρώτη της αντίδραση ήταν να τα Τον υπηρετήσει ή να Τον ανακουφίσει με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσε.
Είναι βέβαιο ότι υπηρετώντας τον Χριστό έρχεσαι πιο κοντά Του. Αυτή η σκέψη, η εικόνα αυτής την γυναίκας ήταν η σκέψη που απασχόλησε το μυαλό μου για αρκετές ώρες σήμερα.

Ισραήλ - ημέρα δεύτερη

Φύγαμε από την Τιβεριάδα και κατευθυνθήκαμε προς την Ναζαρέτ. Μετά από την επίσκεψή μας στην επιβλητική καθολική εκκλησία που είναι κτισμένη προς τιμή της Μαρίας, της μητέρας του Χριστού συνεχίσαμε τον δρόμο μας προς την Νεκρά Θάλασσα. Η διαδρομή μας ήταν μέσα από την δυτική όχθη και δίπλα από τα σύνορα του Ισραήλ με την Ιορδανία.
Η δυτική όχθη είναι μια περιοχή που διεκδικείται σήμερα από του Παλαιστινίους. Σύμφωνα με ποια λογική οι Παλαιστίνιοι διεκδικούν αυτή τη γη δεν μπορώ να σας απαντήσω. Καταρχήν η ονομασία «δυτική όχθη» είναι ξεκάθαρα μια καινούργια ονομασία. Η Αγία Γραφή ονομάζει αυτή την περιοχή Ιουδαία και Σαμάρεια.
Ήταν η περιοχή μέσα στην οποία περπάτησε ο ίδιος ο Χριστός. Ακόμα πιο πίσω στην ιστορία αυτού του έθνους βρίσκουμε τον Ιησού του Ναυή να διασταυρώνει τον Ιορδάνη μπαίνοντας έτσι στην γη της επαγγελίας (Ιουδαία). Από τη στιγμή που ο λαός του Θεού μπήκε στη γη το μάννα σταμάτησε. Γιατί ο Θεός σταμάτησε να ρίχνει το μάννα από τον ουρανό; Το μήνυμα είναι αυτονόητο: Τώρα είστε στη γη σας, καλλιεργήστε την! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εμείς οι Έλληνες, ένα Χριστιανικό Έθνος με την Αγία Γραφή στο χέρι να θέλουμε να είμαστε τυφλοί προς τις τρανταχτές αυτές αλήθειες. Γιατί τρανταχτές ; Διότι πηγάζουν μέσα από την Αγία Γραφή το κύριο βιβλίο της Ορθόδοξης Πίστης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η «δυτική όχθη» έχει καθοριστεί ως κατεχόμενη περιοχή. Κατεχόμενη από πού; Από το Ισραήλ ή από το λεγόμενο Παλαιστινιακό κράτος; Ποιος έχει καταλάβει και τι; Έχω την εντύπωση ότι οι πολιτικοί μας αλλά και οι θρησκευτικοί μας ηγέτες δεν μας είπαν την ιστορία από την αρχή.

Ισαρήλ - μέρα πρώτη

Είναι η πρώτη μου μέρα στο Ισραήλ , και κάθε φορά που είμαι εδώ νιώθω ότι είναι η πρώτη μου φορά. Είμαι μαζί με 38 περίπου άλλους ποιμένες από την Ρωσία , τις χώρες του Καυκάσου , και από την Ευρώπη. Το ξενοδοχείο μας βρίσκεται σε μια από τις πανέμορφες ακτές της λίμνης Τιβεριάδος. (Γαλιλαία). Σήμερα στο πρόγραμμα μας ήταν η Καπερναούμ, βαρκάδα στην Λίμνη της Γαλιλαίας, και επίσκεψη στα υψώματα Golan. Τα υψώματα Golan είναι κατά τους σημερινούς πολιτικούς εδάφη που ανήκουν στη Συρία. Το Ισραήλ ποτέ δεν θα καταλάμβανε αυτά τα εδάφη αν η γειτονική χώρα σταματούσε να παρενοχλεί συνεχώς το Ισραήλ. Οι κάτοικοι της Τιβεριάδος πριν το πόλεμο των έξι ημερών κοιμόντουσαν στα καταφύγια τα βράδια. Γιατί; Διότι οι Σύριοι στρατιώτες πυροβολούσαν συνεχώς εναντίων τους. Οι Ισραηλίτες πάντα ήθελαν την ειρήνη στην περιοχή, αυτό όμως δεν μπορούμε να το πούμε για τους Σύριους. Είναι πολύ εύκολο από τα ευρωπαϊκά άνετα σαλόνια μας να κρίνουμε και να κατακρίνουμε κάτι το οποίο ποτέ δεν ζήσαμε και που τολμώ να πω δεν καταλαβαίνουμε. Όλοι μας είμαστε θύματα των Media που πλέον καθορίζουν τα πιστεύω και τις απόψεις μας.
Οι Σύριοι ξέρουν ότι αν αποκτήσουν τον έλεγχο των υψωμάτων Golan αυτόματα ελέγχουν την λίμνη της Τιβεριάδος που είναι το μόνο μέρος με πόσιμο νερό που το Ισραήλ διαθέτει. Όποιος ελέγχει την λίμνη ελέγχει το Ισραήλ. Αν ήμουν Ισραηλίτης ποτέ δεν θα εμπιστευόμουν ένα Σύριο να ελέγχει το νερό που πίνω. Το ξέρετε ότι κατά την διάρκεια της Eurovision την στιγμή που το Ισραήλ διαγωνίζεται η Συριακή Τηλεόραση ρίχνει διαφημίσεις; Γιατί; Διότι απαγορεύεται να ακουστούν τα Εβραϊκά από την Συριακή Τηλεόραση.
Είμαι υπέρ της ειρήνης, αλλά ειρήνη δεν θα έρθει ποτέ αν μόνο το ένα μέρος την επιδιώκει.
Φίλοι μου, τα υψώματα Golan δεν ήταν ποτέ Συριακά εδάφη. Στα υψώματα αυτά ζούσε η φυλή του Δαν. Αυτά όμως είναι για εκείνους που πιστεύουν στην Παλαιά Διαθήκη. Στην Ελλάδα πιο πολύ πιστεύουμε στην δική μας Ελληνική Μυθολογία παρά στην Παλαιά Διαθήκη!

Wednesday, January 27, 2010

Η δόξα του "θέλω"...

Κολοσσαείς 2:20-23 "Αν λοιπόν πεθάνατε με τον Χριστό από τα στοιχεία του κόσμου, γιατί, ενώ ζείτε μέσα στον κόσμο υποβάλετε τον εαυτό σας σε διατάγματα: (Μη πιάσεις , μη γευτείς, μη αγγίξεις τα οποία όλα φθείρονται με τη χρήση), σύμφωνα με τα εντάλματα και τις διδασκαλίες των ανθρώπων;
Τα οποία έχουν μια φαινομενική μονάχα πλευρά σοφίας σε εθελοθρησκεία και ταπεινοφροσύνη και σκληραγώγηση του σώματος, χωρίς να έχουν σε καμιά τιμή την ευχαρίστηση της σάρκας".


Σε αυτό το σημείο ο απόστολος Παύλος μας δίνει μια λίστα από πράγματα που σαν στόχο τους έχουν να θέσουν τη αμαρτία «υπό έλεγχο»
Τελειώνει όμως λέγοντας ότι όλα τα πιο πάνω μέτρα καταλήγουν στο πουθενά διότι είναι μόνο φαινομενικά.
Αλήθεια πόσοι χριστιανοί σήμερα είναι μόνο «φαινομενικοί»;
Πόσοι άνθρωποι σήμερα φαίνονται θρήσκοι και σοφοί και σωστοί;
Πόσοι από μας τα καταφέραμε; Πόσοι από μας τελικά δοξάζουμε την δική μας θέληση; (Απόδοση δόξας σε οτιδήποτε άλλο από τον Ζωντανό Θεό = ειδωλολατρία)
Κανένας άνθρωπος στον κόσμο ΔΕΝ μπορεί να τα καταφέρει μόνος του.
Αυτός που λέει ότι τα καταφέρνει μόνος του, αργά η γρήγορα θα φανερωθεί και η πραγματική του κατάσταση θα βγει στην επιφάνεια.
Ο μόνος τρόπος καταπολέμησης της αμαρτίας δεν γίνεται διαμέσου του «θέλω» μας αλλά διαμέσου του Χριστού μέσω της πίστης. Η ελευθερία από την αμαρτία δεν πετυχαίνεται διότι το έχουμε αποφασίσει αλλά γιατί ο Χριστός την προμήθευσε πάνω στον σταυρό του Γολγοθά. Αν θέλεις λοιπόν να δώσεις την δόξα σε κάποιον, δώσε την σε αυτόν που την αξίζει. Σταμάτα να δοξάζεις το θέλω σου και δόξασε τον Ιησού Χριστό, είναι ο Σωτήρας!

Monday, January 25, 2010

Οικονομική Κρίση;;;

Οικονομική κρίση είναι το θέμα των ημερών μας. Όλοι μιλούν για αυτό το θέμα, η πολιτική ηγεσία και σύσσωμη η κοινωνία ζουν μέσα σε μια ατμόσφαιρα φόβου που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει.
Εμείς οι χριστιανοί τι κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση; Αφήνουμε αυτό το πνεύμα του κόσμου να μας παρασύρει μαζί του, ή τελικά στεκόμαστε ενάντια στο ρεύμα; Μήπως επικαλούμαστε τα σημεία των καιρών για να παρασυρθούμε και εμείς «δικαιολογημένα» στην ίδια δίνη της απόγνωσης με την οποία ο κόσμο διακατέχεται;
Φίλοι, στέκομαι ενάντια στο ρεύμα. Αποφασίζω να σταθώ ενάντια στο ρεύμα. Το ξέρω πολλές φορές οι αριθμοί είναι αυτοί που αποφασίζουν για μένα αλλά κι αυτό γίνεται γιατί εγώ τους «επιτρέπω».
Σήμερα θυμάμαι την Ιστορία εκείνου του Ιεραποστόλου στην Κίνα. Το όνομα του ήταν Hudson Tailor. Είχε ξεμείνει από λεφτά όμως δεν το έβαζε κάτω. «Έχω μείνει με 5 σεντς» έγραψε σε κάποιο φίλο του, «αλλά μη στεναχωριέσαι έχω τις υποσχέσεις του Θεού»
Αλήθεια που έχουν εξαφανιστεί οι σημερινοί Tailors; Πού είναι οι σημερινοί χριστιανοί πίστεως; Πού είναι οι άνθρωποι εκείνοι που θα σταθούν ενάντια στο ρεύμα του κόσμου με λόγια και έργα πίστεως;
Φίλοι, πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι είμαστε η τελευταία ελπίδα για αυτό τον κόσμο. Ο Χριστός το έχει πει. «Εσείς είστε το φως του Κόσμου, Εσείς είστε το αλάτι της γης».
Αν δεν δώσουμε φως στον κόσμο μας σήμερα, αλήθεια πότε θα το δώσουμε; Αν δεν φέξουμε τώρα στο σκοτάδι πότε το φως μας θα λάμψει;
Η κρίση για μένα είναι ευκαιρία για να δοξαστεί ο Θεός σε αυτή τη χώρα. Αν είσαι χριστιανός (όχι με το όνομα) άρπαξε την ευκαιρία και γίνε το παράδειγμα που ο Θεός σε έχει προορίσει να είσαι!

Friday, January 22, 2010

Ημέρα μνήμης

Ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών το 2005 έχει καθιερώσει τις 27 Ιανουαρίου σαν την επέτειο του ολοκαυτώματος των Εβραίων. Στις 27 Ιανουαρίου 1945 οι Εβραίοι του Auschwitz επιτέλους ελευθερώθηκαν.

Νομίζω το λιγότερο που όλοι χριστιανοί πρέπει να κάνουν είναι να τιμήσουν αυτή την μέρα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η εκκλησία του Χριστού με κανένα τρόπο δεν πρέπει να μένει σιωπηλή μπροστά σε τέτοια στυγερά εγκλήματα. Η σιωπή πολλές φορές είναι η ποιο δυνατή συγκατάθεση.

Σήμερα λοιπόν δεν σιωπούμε και ο λόγος που το κάνουμε αυτό είναι ένας. Θέλουμε με την φωνή μας να μη επιτρέψουμε στην Ιστορία να επαναλάβει τον εαυτό της.

Οι φωνές που ακούγονται περί εξαφάνισης του Ισραήλ από τον χάρτη πρέπει να μας προβληματίσουν και να μας κάνει να αναλογιστούμε τις ευθηνές που έχουμε προς το έθνος που μας έδωσε τον Χριστό και τους αποστόλους.

Σήμερα λέμε όχι στον μοντέρνο αντί – σημιτισμό. Σήμερα δηλώνουμε το αποτροπιασμό μας σε όλους όσους θέλουν το Ισραήλ εκτός χάρτη, σήμερα υψώνουμε την φωνή μας υπέρ του Λαού Ισραήλ.

Δεν θα σιωπήσω για την Σιών και δεν θα ησυχάσω για: Την Ιερουσαλήμ μέχρι ότου η δικαιοσύνη της βγει σαν λάμψη και η σωτηρία της σαν λαμπάδα που καίγεται. ( Ησαϊας 62:1)

Thursday, January 21, 2010

Thursday, January 7, 2010

σημερινό μήνυμα

Στο ο ποιμένας Σταύρος μιλά πάνω στα θεμέλια από πού πηγάζει η εξουσία μας
σαν πιστοί. Πρέπει να καταλάβουμε ότι πάνω μας εξασκείται πνευματική επιρροή
κάθε στιγμή και άρα ο πόλεμος μας δεν είναι ενάντια σε σάρκα και αίμα.
Ο αγώνας μας δεν είναι ενάντια σε ανθρώπους με τους οποίους ερχόμαστε σε διαμάχες αλλά
είναι ανάγκη να κοιτάζουμε πιο μακριά. Οι άνθρωποι επηρρεάζονται από το σατανά
και αυτός είναι η πηγή της αντίστασης μας. Είναι καιρός να αρχίσουμε να
σκεφτόμαστε σωστά, εκεί βασίζεται η εξουσία μας.